Ανακαλύπτοντας την προπαγάνδα

Προπαγάνδα είναι η παρουσίαση ενός μηνύματος με έναν συγκεκριμένο τρόπο ώστε να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους σκοπούς. Ετυμολογικά, προπαγάνδα σημαίνει «διάδοση μίας φιλοσοφίας ή άποψης». Το προπαγανδιστικό μήνυμα διαφέρει από την γενικότερη διαφήμιση στο ότι περιέχει τρανταχτές και επιτηδευμένες ψευδολογίες ή/και παραλείπει τέτοιον όγκο αληθειών/γεγονότων σχετικών με το θέμα που καθίσταται έντονα παροδηγητικό.

Σκοπός της προπαγάνδας είναι να αλλάξει δραστικά τις απόψεις των άλλων αντί απλώς να μεταδώσει γεγονότα. Για παράδειγμα, η προπαγάνδα μπορεί να επιστρατευτεί προκειμένου να προϊδεάσει θετικά ή αρνητικά σε σχέση με κάποια ιδεολογική θέση, αντί να παρουσιάσει την ίδια την θέση. Η προπαγάνδα διαφοροποιείται από την «κανονική» επικοινωνία, επειδή επιδιώκει να διαμορφώσει απόψεις με έμμεσες και συχνά δόλιες μεθόδους. Για παράδειγμα, η προπαγάνδα συχνά μεταδίδεται με τέτοιον τρόπο ώστε να προκαλεί ισχυρά συναισθήματα και αυτό το κάνει κυρίως με το να υπονοεί παράλογες (μη ενορατικές) σχέσεις μεταξύ ιδεών.

Το modus operandi της προπαγάνδας είναι παρόμοιο με αυτό της διαφήμισης. Για την ακρίβεια, η διαφήμιση μπορεί και να οριστεί ως προπαγάνδα υπέρ κάποιου συγκεκριμένου προϊόντος. Η λέξη προπαγάνδα αφορά κυρίως πολιτικούς ή εθνικιστικούς σκοπούς και την προώθηση αντιστοίχων ιδεών.Η προπαγάνδα μπορεί να λαμβάνει χώρα με φυλλάδια, αφίσες, μέσω τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών ή και άλλων μέσων.

Εντός στενότερων σημειολογικών πλαισίων, ως προπαγάνδα εννοείται ένα σύνολο πληροφοριών οι οποίες είναι επίτηδες παροδηγητικές ή ψευδείς, προκειμένου να υποστηρίξουν πολιτικές σκοπιμότητες ή να προστατεύσουν τα συμφέροντα αυτών που κατέχουν την εξουσία. Ο προπαγανδιστής επιδιώκει να μεταλλάξει τον τρόπο με τον οποίο το ευρύ κοινό αντιλαμβάνεται ένα ζήτημα ή μία ορισμένη κατάσταση, ώστε οι αντιδράσεις και οι προσδοκίες του να εξυπηρετούν πλέον τα συμφέροντα της οντότητας που αντιπροσωπεύει ο προπαγανδιστής. Ως τέτοια, η προπαγάνδα συνάδει με την λογοκρισία, η οποία επιτυγχάνει τον ίδιο στόχο με την διαφορά ότι δεν επιδιώκει να γεμίσει την διάνοια του κοινού με «εγκεκριμένες» πληροφορίες, αλλά εμποδίζει την μετάδοση αντιμαχόμενων ιδεολογιών.

Σε ό,τι αφορά τις θρησκευτικές αποχρώσεις του, ο όρος «προπαγάνδα» χρησιμοποιείται ευρέως σε διαξιφισμούς αναφορικά με νέα θρησκευτικά κινήματα τόσο από τους υπερασπιστές όσο και από τους διώκτες τους. Οι τελευταίοι τα αποκαλούν σέκτες/αιρέσεις. Οι ακτιβιστές των αντισεκταριάνιστικών/αντιαιρετικών κινημάτων κατηγορούν τους ηγέτες των θεωρούμενων αιρέσεων ότι χρησιμοποιούν προπαγάνδα προκειμένου να προσυλητίσουν οπαδούς. Κάποιοι κοινωνιολόγοι, όπως ο Τζέφρι Χάντεν και οι επιστήμονες της CESNUR κατηγορούν το αντι-αιρετικό κίνημα, καθώς και τα πρώην μέλη αποκαλούμενων αιρέσεων, τα οποία έγιναν στεντόρειοι κριτικοί τους, ότι οι κατηγορίες τους στερούνται βάσης.

Γι' αυτό δεν πρέπει να δεχόμαστε άκριτα ότι μας "σερβίρουν" οι ισχυροί του internet. Πρέπει να ενημερωθούμε και να καταλάβουμε ότι αυτές οι πληροφορίες προκύπτουν από αβάσιμες ιδέες μερικών και δεν αποτελούν έμπιστη πηγή πληροφοριών. Έτσι ειδικότερα οι χρήστες του διαδικτύου πρέπει να επιλέγουν με προσοχή τα sites τα οποία χρησιμοποιούν για να μην πέσουν θύματα παραπληροφόρησης διότι, όπως μπορεί κάποιος να λέει τις "απόψεις" του για τους άλλους μπορεί κάλλιστα να τις πει και για το καθένα μας.

Νερίνα

Παιδεραστία στο διαδίκτυο

Δύο ιδιαίτερα σοβαρές υποθέσεις διακίνησης μέσω Internet πορνογραφικού υλικού με παιδιά, ηλικίας μικρότερης των 13 ετών, έχουν απασχολήσει τις ελληνικές διωκτικές αρχές το τελευταίο χρονικό διάστημα. Παρ' ότι η χώρα μας δεν θεωρείται «κομβικό» σημείο στον κυβερνοχώρο για τη δημιουργία και τη διακίνηση υλικού που απευθύνεται σε παιδόφιλους, το αρμόδιο Τμήμα της Ασφάλειας Αθηνών έχει καταγράψει κρούσματα ανταλλαγής τέτοιων φωτογραφιών και άλλων καταχωρίσεων σε ελληνικές «διευθύνσεις» στο Διαδίκτυο.

Η πρώτη υπόθεση που απασχόλησε τις διωκτικές αρχές έχει χρονικό σημείο έναρξης το 1996. Τότε υπήρξαν καταγγελίες στην Υποδιεύθυνση Ανηλίκων της Ασφάλειας ότι οι διευθύνσεις Ελλήνων που χρησιμοποιούν το Internet κατακλύζονται από πορνογραφικό υλικό με ανηλίκους που έχουν συγκεκριμένο αποστολέα σε πόλη των ΗΠΑ. Οι παραλήπτες των άθλιων φωτογραφιών τύπωσαν το περιεχόμενο του ηλεκτρονικού «ταχυδρομείου» και απευθύνθηκαν στις ελληνικές αρχές προς αναζήτηση του χρήστη που έστελνε τις φωτογραφίες, αλλά και προσκλητήρια για τη διεύρυνση της... «συνεργασίας», δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι δεν είχαν καμιά επαφή και καμιά σχέση μαζί του. Οι αξιωματικοί του Τμήματος Ανηλίκων της Ασφάλειας ζήτησαν τη συνδρομή της Ιντερπόλ και ακολούθως τη συνεργασία του FBI για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του παιδόφιλου. Οπως όμως ανέφερε στο «Βήμα» αξιωματικός του Τμήματος Ανηλίκων, παρά τις συνεχείς οχλήσεις την τελευταία διετία για την ανεύρεση του αμερικανού «πορνογράφου» και του κυκλώματος που αντιπροσώπευε, δεν υπήρξε καμιά πρόοδος των ερευνών.

Η δεύτερη υπόθεση που ερευνάται τις τελευταίες εβδομάδες με απόλυτη διακριτικότητα από την Υποδιεύθυνση Ανηλίκων της Ασφάλειας Αθηνών αφορά την καταχώριση πορνό φωτογραφιών μικρών παιδιών στο Internet από ελληνική διεύθυνση. Οι αξιωματικοί της Ασφάλειας Αθηνών σε συνεργασία με τις αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες του υπουργείου Δημόσιας Τάξης προσπαθούν να εντοπίσουν τον έλληνα χρήστη του Internet. Πάντως, όπως έχουν διαπιστώσει οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ., οι φωτογραφίες που υπάρχουν στη συγκεκριμένη διεύθυνση του Διαδικτύου δεν είναι ελληνικής «παραγωγής», αλλά είναι υλικό από τη δράση ξένων κυκλωμάτων παιδεραστών που παρουσιάζει στον κυβερνοχώρο ο έλληνας παιδόφιλος.

Σημειώνεται ότι το αρμόδιο τμήμα της Ασφάλειας Αθηνών έχει απασχολήσει την τελευταία τριετία η δραστηριότητα ενός μυστηριώδους... συλλόγου παιδεραστών με την ονομασία «Παλατίνος», που έχει έδρα την Αθήνα και φέρεται να έχει διασυνδέσεις με αντίστοιχες οργανώσεις της Κεντρικής Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Μέλη του «Παλατίνου» ­ το όνομα προέρχεται από αρχαία ποιητική ανθολογία, τη λεγόμενη Παλατινή, όπου περιέχονται και ποιήματα που υμνούν την παιδεραστία ­ απέστειλαν φαξ και γραπτά μηνύματα σε τηλεοπτικές εκπομπές που είχαν σχετική θεματογραφία. Οι έρευνες των αξιωματικών της Ασφάλειας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο σύλλογος των παιδεραστών ήταν υπαρκτός. Μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία και τις πληροφορίες που συνέλεξαν, ο «Παλατίνος» αριθμούσε 20 μέλη, τα οποία είναι Αθηναίοι «υπεράνω πάσης υποψίας», ηλικίας 35-40 ετών. Μάλιστα, μέλη του συλλόγου φέρεται ότι ήταν τρεις-τέσσερις γυναίκες.

Επίσης διαπιστώθηκε ότι η οργάνωση αυτή διατηρούσε στενή επαφή με τη διεθνή οργάνωση παιδεραστών NAMBLA (North America Men Boy Love Association), που έχει δική της διεύθυνση στο Internet και εκδίδει σχετικό ενημερωτικό φυλλάδιο με τις δραστηριότητές της. . Σύμφωνα με τις πληροφορίες, την τελευταία τριετία, εκπρόσωποι της NAMBLA έχουν συναντηθεί στην Αθήνα με μέλη της ελληνικής οργάνωσης των παιδοφίλων για να υπάρξει συνεργασία στις παιδεραστικές αναζητήσεις τους. Οι αξιωματικοί όμως της ΕΛ.ΑΣ. δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν μέλη της οργάνωσης-φαντάσματος των παιδοφίλων. Θεωρείται όμως βέβαιο ότι οι πάσης φύσεως διαστροφικές αναζητήσεις τους, αλλά και οι συνευρέσεις τους, έχουν περιορισθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα, λόγω της «πίεσης» από την αστυνομική έρευνα.

Αναφέρεται, τέλος, ότι λόγω μη υπογραφής σύμβασης δικαστικής συνδρομής μεταξύ Ελλάδος και Φιλιππινών καθυστερεί η έκδοση του παιδεραστή, καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής Μιχάλη Δεληγιάννη. Ο Δεληγιάννης, μετά την ανακάλυψη της παιδοφιλικής δραστηριότητάς του και τη σεξουαλική εκμετάλλευση μικρών αγοριών από το καλοκαίρι του 1993 ως τον Σεπτέμβριο του 1994, τα οποία χρησιμοποιούσε για διάπραξη κλοπών, διέφυγε στις Φιλιππίνες. Μάλιστα, ο Δεληγιάννης συνελήφθη από τις αρχές των Φιλιππινών για τον βιασμό δύο ανήλικων αγοριών. Η δίκη του στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας αναβλήθηκε ­ στις 12.1.98 ­ επ' αόριστον ως την ολοκλήρωση της διαδικασίας για την έκδοση του παιδεραστή.

Αλέξανδρος

Report abuse....

Ολοι μας σήμερα χρησημοποιούμε το διαδύκτιο καθημερινά είτε για διασκέδαση είτε για επικοινωνία με άλλους ανθρώπους είτε για ενημέρωση σχετικά με διάφορα θέματα είτε για αναζήτηση πληροφοριών। Καθημερινά επίσης το διαδύκτιο "χρησημοποιεί"¨εμάς! Άνθρωποι και κυρίως έφηβοι γίνονται συνεχώς θύματα κακοποίησης, εξαπάτησης, δυσφήμησης... Και το μεγαλύτερο ποσοστό μένει βουβό και υπομένει αυτή τη κατάσταση κυρίως λόγω φόβου ή ντροπής। Όμως αν όλοι μας προσπαθήσουμε έστω απλά αναφέροντας αυτή τη κατατάσταση βοηθάμε τόσο τους εαυτούς μας όσο και τους άλλους γιατι βλέποντας εμάς κινητοποιούνται και αυτοί.

Νερίνα

Σε ποιο κόσμο ζείς;

Αλέξανδρος

Κίνδυνοι για τα παιδιά στο Διαδίκτυο

Όσο τα παιδιά «μπαίνουν» σε όλο και μικρότερη ηλικία στο Ίντερνετ, καθώς επίσης με όλο και μεγαλύτερη συχνότητα μέσα στη μέρα, αυξάνουν ανάλογα και οι κίνδυνοι με τους οποίους μπορεί να έρθουν αντιμέτωπα.

Η έκθεση του ευρωπαϊκού Δικτύου EU Kids Online, που η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, χρηματοδοτήθηκε από το κοινοτικό πρόγραμμα Safer Internet (Ασφαλέστερο Διαδίκτυο) και πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 25.142 παιδιών ηλικίας 9-16 ετών και των γονέων τους, σε 25 ευρωπαϊκές χώρες. Η έρευνα εξέτασε τους βασικούς διαδικτυακούς κινδύνους που είναι οι εξής: πορνογραφία, εξύβριση (εκφοβισμό), λήψη σεξουαλικών μηνυμάτων, επαφή με ανθρώπους που [τα παιδιά] δε γνωρίζουν από κοντά, δια ζώσης συναντήσεις με επαφές του διαδικτύου, δυνητικά επιβλαβές υλικό που παράγεται από το χρήστη και παράνομη διαχείριση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

Η χρήση του Διαδικτύου είναι πλέον απολύτως ενσωματωμένη στην καθημερινότητα των παιδιών: Το 93% των χρηστών 9-16 ετών μπαίνουν στο Διαδίκτυο τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα (το 60% αυτών μπαίνουν στο διαδίκτυο καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά).

Τα παιδιά αποκτούν πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε όλο και μικρότερες ηλικίες - η μέση ηλικία για την έναρξη χρήσης του διαδικτύου είναι τα επτά έως οκτώ χρόνια στις Σκανδιναβικές χώρες. Σε όλες τις χώρες, το ένα τρίτο των παιδιών 9-10 ετών που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, μπαίνουν καθημερινά, και αυτό ισχύει για το 80% όσων είναι 15-16 ετών. Η πιο συνήθης τοποθεσία χρήσης του διαδικτύου είναι το σπίτι (87%) και αμέσως μετά το σχολείο (63%).

Τα παιδιά 9-16 ετών χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για σχολικές εργασίες (85%), για να παίζουν παιχνίδια (83%), να παρακολουθούν μουσικά βίντεο (76%) και για άμεσα μηνύματα (62%). Λιγότερα αναρτούν εικόνες (39%) ή μηνύματα (31%) για να τα μοιραστούν με άλλους, χρησιμοποιούν διαδικτυακή κάμερα (webcam) (31%), ιστοσελίδες ανταλλαγής αρχείων (16%) ή κάποιο ιστολόγιο-blog (11%).

Το 59% των παιδιών 9-16 ετών έχουν προφίλ σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης - συμπεριλαμβανόμενου του 26% των παιδιών 9-10 ετών, το 49% όσων είναι 11-12 ετών, το 73% όσων είναι 13-14 και το 82% εκείνων που είναι 15-16. Ανάμεσα στους χρήστες ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης, το 43% κρατάει το προφίλ του «κλειστό» έτσι ώστε να έχουν μόνο οι φίλοι του πρόσβαση σε αυτό. Το 26% αναφέρουν ότι το προφίλ τους είναι ανοικτό, ώστε να μπορεί οποιοσδήποτε να το δει.

Το 12% των παιδιών ηλικίας 9-16 στην Ευρώπη λένε ότι έχουν ενοχληθεί ή αναστατώθηκαν από κάτι στο διαδίκτυο. Αυτό περιλαμβάνει το 9% των παιδιών 9-10 ετών. Οι κίνδυνοι (π.χ. επαφή με σεξουαλικό υλικό) δεν αντιμετωπίζονται απαραίτητα από τα παιδιά ως κάτι επιβλαβές ή που τα αναστατώνει. Η εξύβριση μέσω διαδικτύου μέσω της λήψης κακόβουλων ή επιβλαβών μηνυμάτων είναι πιο ασυνήθιστη, με ένα στα είκοσι παιδιά να έχουν αυτή την εμπειρία, η οποία είναι όμως πιο πιθανό να τα αναστατώσει.

Τα αγόρια, ειδικά οι έφηβοι, εκτίθενται περισσότερο στις εικόνες σεξουαλικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, ενώ οι έφηβες είναι σχετικά πιθανότερο να λάβουν κακόβουλα ή επιβλαβή μηνύματα μέσω διαδικτύου. Τα κορίτσια είναι γενικά πιο πιθανό να αναστατωθούν από τους κινδύνους με τους οποίους έρχονται σε επαφή.

Οι κίνδυνοι αυξάνονται με την ηλικία: το 14% των παιδιών 9-10 ετών είχαν εμπειρίες με ένα ή περισσότερους από τους κινδύνους για τους οποίους ερωτήθηκαν, ποσοστό που ανεβαίνει στο 33% για τα παιδιά 11-12 ετών, στο 49% για τα παιδιά 13-14 ετών και στο 63% των παιδιών ηλικίας 15-16.

Πορνογραφία

Το 14% των παιδιών 9-16 ετών δήλωσαν ότι έχουν δει τους τελευταίους 12 μήνες στο Διαδίκτυο εικόνες που είναι «εμφανώς σεξουαλικές- για παράδειγμα, που δείχνουν ανθρώπους γυμνούς ή να κάνουν σεξ». Από τα παιδιά αυτά, ένα στα τρία αναστατώθηκαν από αυτή την εμπειρία. Εξετάζοντας όλα τα Μέσα, το 23% των παιδιών έχουν δει σεξουαλικό ή πορνογραφικό υλικό τους τελευταίους 12 μήνες - με το διαδίκτυο τώρα να είναι εξίσου κοινή πηγή πορνογραφικού υλικού με την τηλεόραση, τις ταινίες και το βίντεο.

Σε σχέση με την εξύβριση-εκφοβισμό (Bullying) μέσω διαδικτύου, το 6% των παιδιών ηλικίας 9-16 ετών έχουν λάβει κακόβουλα ή επιβλαβή μηνύματα μέσω διαδικτύου και το 3% έχουν στείλει τέτοιου είδους μηνύματα σε άλλους. Τα δυο τρίτα όσων έλαβαν μηνύματα εξύβρισης αναστατώθηκαν σχετικά ή πολύ. Πάντως τα περισσότερα περιστατικά εξύβρισης συμβαίνουν περισσότερο στην πραγματική ζωή παρά στο διαδίκτυο.

Το 15% των παιδιών 11-16 ετών έχουν λάβει “σεξουαλικά μηνύματα ή εικόνες με ανθρώπους γυμνούς ή που έκαναν σεξ” από αυτά που αποστέλλονται μεταξύ συνομηλίκων και το 3% λέει ότι έχει στείλει ή έχει αναρτήσει τέτοια μηνύματα. Από όσα παιδιά έχουν λάβει τέτοια μηνύματα, έχει ενοχληθεί σχεδόν το ένα τέταρτο από αυτό.

Από όσους είχαν ενοχληθεί από την ανταλλαγή σεξουαλικών μηνυμάτων (‘sexting’), περίπου τέσσερις στους δέκα εμπόδισαν το άτομο που έστειλε τα μηνύματα (40%) και/ή διέγραψαν τα ανεπιθύμητα σεξουαλικά μηνύματα (38%). Στις περισσότερες περιπτώσεις, το παιδί είπε ότι ή ενέργεια αυτή βοήθησε την κατάσταση.

Η πιο διαδεδομένη ριψοκίνδυνη δραστηριότητα στο διαδίκτυο, όπως αναφέρεται από τα παιδιά, είναι η επικοινωνία με ανθρώπους που δε γνωρίζουν από κοντά. Το 30% των παιδιών ηλικίας 9-16 ετών στην Ευρώπη που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, έχουν επικοινωνήσει στο παρελθόν με κάποιον που δεν έχουν γνωρίσει από κοντά.

Είναι πολύ πιο σπάνιο πάντως για τα παιδιά (9%) να συναντήσουν από κοντά κάποιον που έχουν γνωρίσει μόνο μέσω διαδικτύου. Το 1% των παιδιών (ή ένα στα εννιά από εκείνα που πήγαν σε συνάντηση) έχουν ενοχληθεί από κάποια τέτοια συνάντηση.

Ο δεύτερος πιο διαδεδομένος κίνδυνος είναι η έκθεση σε δυνητικά επιβλαβές υλικό παραγόμενο από τον χρήστη (user-generated). Το 21% των παιδιών 11-16 ετών έχουν εκτεθεί σε έναν ή περισσότερους τύπους δυνητικά επιβλαβούς υλικού παραγόμενου από τον ίδιο τον χρήστη: υλικό που ενισχύει το μίσος (12%), τη νευρική ανορεξία (10%), την τάση αυτο-τραυματισμού (7%), τη λήψη ναρκωτικών (7%), την τάση για αυτοκτονία (5%).

Το 9% των παιδιών 11-16 ετών έχουν πέσει θύματα κακόβουλης μεταχείρισης των προσωπικών τους δεδομένων (υποκλοπή του κωδικού ασφαλείας του παιδιού (7%), ή των προσωπικών τους πληροφοριών (4%).

Οι γονείς


Σύμφωνα με την έρευνα, οι γονείς των παιδιών που είχαν εμπειρία με κάποιον από αυτούς τους κινδύνους, συχνά δεν το συνειδητοποιούν. Το 40% των γονέων των οποίων το παιδί έχει δει σεξουαλικές εικόνες στο διαδίκτυο, δήλωσαν ότι το παιδί τους δεν είχε τέτοια εμπειρία. Το 56% των γονέων των οποίων το παιδί έχει λάβει κακόβουλα ή επιβλαβή μηνύματα μέσω διαδικτύου, λένε ότι δεν είχε κάποια τέτοια εμπειρία. Το 52% των γονέων των οποίων το παιδί έχει λάβει σεξουαλικά μηνύματα, το αρνούνται. Το 61% των γονέων των οποίων το παιδί έχει συναντήσει από κοντά κάποιον που γνωρίζει μέσω διαδικτύου, λένε ότι δεν είχε τέτοια εμπειρία.
Οι περισσότεροι γονείς μιλούν με τα παιδιά τους για το τι κάνουν αυτά στο διαδίκτυο (70%) και μένουν κοντά στο παιδί τους όταν αυτό πλοηγείται στο διαδίκτυο (58%). Όμως, ένας στους οκτώ γονείς (13%) δεν εφαρμόζει ποτέ κάποια από τις μορφές γονικής παρέμβασης. Πάντως οι περισσότεροι γονείς περιορίζουν τα παιδιά τους ως προς τη δημοσίευση προσωπικών τους πληροφοριών (85%), όταν «ανεβάζουν» υλικό (63%) και όταν λαμβάνουν υλικό (57%).
Όμως η χρήση ηλεκτρονικών (αντί τεχνικών) εργαλείων ασφαλείας είναι σχετικά περιορισμένη: λίγο περισσότεροι από το ένα τέταρτο των γονέων εμποδίζει την πρόσβαση ή τοποθετεί φίλτρα στις ιστοσελίδες (28%) και/ή ψάχνει τις ιστοσελίδες που επισκέφθηκε το παιδί τους (24%).
Σχεδόν τα μισά (44%) παιδιά πιστεύουν ότι ο γονικός έλεγχος περιορίζει αυτά που κάνουν στο διαδίκτυο, με το 11% να λέει ότι οι γονείς περιορίζουν τις δραστηριότητες τους πολύ. Το 15% θα ήθελε οι γονείς τους να κάνουν λίγα ή πολύ περισσότερα και το 13% θα ήθελε οι γονείς τους να κάνουν σχετικά λιγότερα.
Ο μεγαλύτερος όγκος συμβουλών προέρχεται από τους γονείς (63%), αμέσως μετά από τους δασκάλους (58%), και μετά από τους συνομήλικους (44%). Οι συνομήλικοι είναι πολύ πιο πιθανό να παρέμβουν περισσότερο πρακτικά, βοηθώντας ο ένας τον άλλο να κάνουν ή να βρουν κάτι όταν δυσκολεύονται.


Αλέξανδρος

Η ηλεκτρονική μορφή του σχολικού εκφοβισμού: ''Cyberbullying''

Ηλεκτρονικός εκφοβισμός(cyberbullying): Μια νέα μορφή βίας.

Ο κυβερνοχώρος, σαν δεύτερος «κόσμος», μπορεί να προσφέρει μοναδικές ευκαιρίες γνώσης και επικοινωνίας, που ενισχύουν την ανάπτυξη και πολλαπλασιάζουν τις εκπαιδευτικές δυνατότητες. Η συμπεριφορά στο διαδίκτυο αντανακλά γενικά τη συμπεριφορά στην πραγματική ζωή , με αποτέλεσμα να μην αργήσουν να εντοπιστούν μορφές βίας μεταξύ των παιδιών, με ακραίες κάποιες φορές συνέπειες.

Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός γνωστός και ως cuberbullying, αποτελεί την νεότερη μορφή του bullying.  Τα τελευταία χρόνια έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις με τα παιδιά - στόχο να εκτίθενται πλέον σε πλήθος ανθρώπων ξεφεύγοντας από τα στενά πλαίσια του σχολικού χώρου και με τη μορφή αυτή του εκφοβισμού να μετατρέπεται σε ψυχολογική βιαιότητα.  Σύμφωνα με έρευνα της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β' Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, προέκυψε ότι το 5% των παιδιών έχει δεχτεί απειλητικά μηνύματα μέσω του διαδικτύου, αναφέροντας ως πιο πιθανούς θύτες τους συμμαθητές τους.

Νερίνα

Ο εκφοβισμός (bullying) αποτελεί μια κοινή μορφή επιθετικότητας που αφορά τα παιδιά και τους εφήβους, κυρίως στο σχολείο, αλλά και κατά την μετακίνηση προς και από αυτό, όπως στις στάσεις των λεωφορείων, καθώς και σε μέρη όπως οι χώροι παιχνιδιού ή συναντήσεων.Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός(cyberbullying) έχει οριστεί ως σκόπιμη, επαναλαμβανόμενη και εχθρική συμπεριφορά, από ένα άτομο ή μια ομάδα, μέσω της χρήσης τεχνολογικών μέσων πληροφορικής και επικοινωνίας, που έχει σκοπό να βλάψει άλλους.Μια από τις πρώτες μελέτες σε παιδιά και εφήβους των Ηνωμένων Πολιτειών, το 2004 έδειξε ότι ποσοστό περίπου 40% των παιδιών είχαν υποστεί ηλεκτρονικό εκφοβισμό, ενώ ένα στα τέσσερα κατ’επανάληψη, 35% των παιδιών υπέστησαν απειλές ενώ βρίσκονταν στο διαδίκτυο, 20% δέχτηκαν κακοήθη ή απειλητικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ενώ το 60% δεν το ανέφεραν στους γονείς τους. Από την άλλη πλευρά ,53% των παιδιών έχουν παραδεχτεί ότι έχουν σχολιάσει κακόβουλα ή έχουν απειλήσει άλλα παιδιά μέσω διαδικτύου.